Kés, beeldend kunstenaar

Kés, pseudoniem voor Kees Aerts, is geboren in het Zuid Hollandse dorpje Haastrecht. Hij is actief sinds zijn vijftiende. Zijn vader, die zelf niet onverdienstelijk schilderde, was aanvankelijk zijn grote voorbeeld. Na zijn kunstopleidingen zoekt Kés langdurig naar de schilderkundige uiting, die het beste bij hem past. Hij oriënteert zich daarbij vooral op techniek en toepassing. Hier komt zeer divers werk uit voort. Hij ontkent de rechte lijn; zijn vormen zijn organisch.

Na in zijn jonge jaren te hebben getracht het schilder- en tekenkundig voorbeeld van zijn vader te volgen, werd zijn tekentalent opgemerkt door zijn docenten op de lagere school en in het voortgezet onderwijs. Zij stimuleerden hem om verder te gaan. Gedurende zijn kunstopleiding te Amersfoort ontwikkelt hij aanvankelijk een voorliefde voor het surrealisme. Met name het eigenzinnige onderzoek naar het onderbewuste spreekt hem in het surrealisme aan. In die jaren oefent hij zich dan ook in het magisch realistisch en surrealistisch tekenen en schilderen. Het proces van schilderen gaat hem echter al snel tegenstaan; hij kan er zijn energie niet in kwijt. Hij gaat uitvoerig onderzoek aan en door de jaren verandert zijn schilderstijl.

´´Begin jaren ´70 stond figuratie centraal in mijn werk. In de jaren daarna is dit min of meer een ondergeschikte rol gaan spelen´´.

Zijn opleiding te Utrecht biedt hem een bredere kijk op de benadering van zijn kunst. Hij gaat zijn werk in zogenaamde collecties onderbrengen. Die collecties staan voor een gelijkvormige aanpak en stijl van het daarin ondergebrachte werk.

Na z´n kunstopleidingen blijft hij thuis schilderen in een tot atelierruimte omgedoopt kamertje. Zijn werkzaamheden in het onderwijs en zijn kunst blijven hand in hand gaan.

In 1984 trekt hij na lang aarzelen de stoute schoenen aan en presenteert hij in de toenmalige galerie De Muur te Amersfoort voor het eerst een serie kunstwerken.

In de jaren die volgen houdt hij vele presentaties en exposities. Hij werkt nauw samen met het bedrijfsleven en hanteert daarvoor een zogenaamde Artlease constructie. Met name Ordina en Van den Assum en Van Delft bezitten heel wat van zijn kunst.

In opdracht maakte hij kunstwerken voor gemeenten, zoals onder meer voor de gemeenten Appingedam, Tilburg en Utrecht, en voor relaties van bedrijven, zoals voor Connexxion, Trias en Utopics.

schilderij ´De ronde tafel´ voor de gemeente Tilburg

Hij steunde d.m.v. het beschikbaar stellen van diverse schilderijen acties, zoals die t.b.v. Bukina Faso en Warchild.

In het voorjaar van 1995, het jaar waarin hij definitief terugtreedt uit z´n managementbaan in het onderwijs, trekt hij in het eerste - gedeelde - atelier in Buitenveldert te Amsterdam. Vanaf dit moment gaat de experimentele Amerikaanse schilderkunst hem boeien. In plaats van doordacht te werk te gaan stort hij zich in het vervolg zonder vooropgezet plan op zijn schilderijen. Hij wordt een dynamisch schilder. Zijn organische beelden ontstaan gaandeweg het schilderproces.

´´De natuur kent geen rechte lijn. Mijn persoonlijke natuur herbergt geen rechte lijn´´.

Na 5 maanden Buitenveldert, volgt het atelier ´Zeezicht´, nabij het Centraal Station. In deze periode ontmoet hij de kunstenaars Anton Martineau, Aat Veldhoen en Jan Sierhuis. Deze ontmoetingen verbreden zijn kijk op de weg die hij als kunstenaar loopt.

In november 1996 betrekt hij het atelier op nummer 212 aan de Zamenhofstraat, waar hij zo´n acht jaar doorbrengt. Hier beleeft hij een zeer productieve periode.

Reeds in 2001 betrekt hij een tweede atelier in het centrum van Amersfoort in een voormalige sexbioscoop. In 2004 verplaatst hij de ateliers van de Zamenhofstraat en die van de bioscoop naar een enorm atelier in de voormalige Lijmfabriek van Rohm & Haas aan de haven in Amersfoort. Kortstondig gaat hij in 2006 naar naastliggende ruimten; dáár zal hij echter nooit kunnen werken; zijn werk maakt hij in die tijd voornamelijk thuis.

Atelier Rohm & Haas

Vanaf juni 2007 werkt hij energiek in een prachtig atelier te Bunschoten/Spakenburg.

Sinds september 2009 is hij wederom in het bezit van een tweede atelier. Dit enorme atelier is gevestigd in Appingedam. Sinds november 2009 is daar tevens zijn Galerie Kés Art van start gegaan.

In zijn kunstloopbaan is Kés van 1998 tot en met 2003 intens actief geweest met zijn kunstproject ´Wandering Paintings´. In dit project staan ´veranderen´ en ´vergankelijkheid centraal´. Zijn schilderijen gaan de wereld over. Het project strandt - vergankelijk als ook dat is - in Brazilië, waar hij met een projectgroep naar toe is gegaan.

Het accent ligt bij Kés op het creëren van schilderijen. Daarnaast maakt hij objecten, sculpturen, kunstfilms en meer. Hij heeft zich een kenmerkende stijl eigen gemaakt.

Kés ontwikkelde in de loop der jaren allerlei kunstactiviteiten, waaronder het theater ´IJsprong´ en zijn kunstinitiatief ´Jonge Kunst´. Nader info zie: www.jongekunst.nl Daarnaast is hij gedurende een aantal jaren bestuurslid geweest van ´De Kamer, ruimte voor startende kunstenaars´ te Amersfoort.

toneel in theater IJsprong te Amsterdam

Hij heeft inmiddels zo´n 130 exposities gedaan in binnen- en buitenland. Zijn werk bevindt zich in collecties van gemeenten, bedrijven en particulieren.

Kés over z´n werk

Kleurige kleuren zijn prominent aanwezig in mijn werk. De samenhang ervan is van essentieel belang. De materie ´verf´ vind ik heerlijk om mee te stoeien. Creëren is voor mij een fantastische bezigheid; het helpt om te ordenen. Het is fascinerend om de afstemming te ervaren van vormen en kleuren op wie en wat ik ben.

Voordat ik ´dagelijks´ van start ga kijk ik de schilderijen eerst een paar keer ´diep in de ogen´. Het komt voor, dat ik er uren naar zit te staren. Ik maak dan wat notities op kleine papiertjes, die ik her en der met plakband op het doek aanbreng. Zo weet ik de gedachten van dat moment over dat schilderij vast te houden. Daarna pak ik de draad op met correcties, mooie lagen en krachtige keuzes om het schilderij verder te brengen, dan waar ´t staat.

voorbeeld van een schilderij in wording

Vaak schilder ik het opkomende schilderij naar een climax toe, om daarna het bereikte resultaat weer af te zwakken. Het is een op- en neergaand proces met als doel de door mij gewenste verdieping te bewerkstelligen.

Het gaat mij om de spanning tussen abstractie en figuratie, om dat grensgebied. Dat wil ik verkennen en probeer ik in vorm en kleur om te zetten Ik haal eruit wat zich aan mij toont. Daartoe duik ik in mijn eigen psychologische lagen. Daarnaast beïnvloed ik de kijker, die mijn schilderij ooit zal gaan zien, met afleiding, misleiding en verleiding.

Ik sta in de energie van het heden en het verleden te kwasten en maak daarin van alles mee, van verleidelijke vormen, die de schijn opwekken dat er iets te zien is, tot gelaagde kleurvlakken, die te mooi zijn om er mee door te gaan. Ook een verhaal dat zich opdringt en waar ik bijna niet meer van loskom. Het is een persoonlijk, vaak vrolijk, ook wel heftig en vooral bijzonder proces, dat altijd uitmondt in een mij passend resultaat.

Ik schilder mezelf en dat is wel eens doordrukken tot ik erbij kan. Ik heb die confrontatie nodig. Ik zoek de weerstand in een schilderij en werk me er doorheen. Ik moet kunnen knokken.

Mijn schilderijen, objecten en sculpturen hoeven alleen maar in dit leven mee te gaan. Het draait immers om het hier en nu. Na dit leven zal de tijd doen wat ´t ermee in petto heeft.

Mijn kunst is een afdruk van een indruk die ik achterlaat. Het staat voor alles wat ik van mijn leven zichtbaar heb weten te maken. Het is wat ´t is en dat is genoeg.